Kızlarım;
Başkalarının kaleminden düşen dipnot olmayın. Mürekkebiniz cesaret, kâğıdınız kaderiniz olsun. Hikâyenizi yazarken eliniz titremesin; çünkü o el, sabrın ve asaletin mirasını taşır.

Dünya size “olmaz” dediğinde, içinizdeki Anka’nın kanat çırpışını dinleyin. O ses bir isyan değil; bir uyanıştır. Yol bazen sisli olur ama küllerinden doğmayı bilenler karanlıktan korkmaz.

Unutmayın; en büyük zafer alkışlanan an değil, kimsenin inanmadığı bir gecede kendi kalbinize verdiğiniz sözdür.

Hayat sizi ateşe atarsa bilin ki o ateş imtihandır, infaz değil. Siz yanmak için değil, daha parlak bir gökyüzü olmak için varsınız. Külünüz bile iz bırakacak kadar değerlidir.

Yorulmak beşeridir; fakat vazgeçmek Anka kızlarına yakışmaz. Her kapanan kapı, ardında daha yüksek bir eşiğin provasını saklar.

Gözyaşlarınızı saklamayın. Çünkü o yaşlar, ruh toprağınıza düşen rahmettir. O topraktan güç filizlenir, bilgelik çiçek açar.

Zirve kimseye lütfedilmez. Zirve; sabrın tırnak izleriyle, emeğin alın teriyle inşa edilir. Kendi emeğinizle kazandığınız her adım, sarsılmaz bir kaleye dönüşür.

Gökyüzüne bakmak yetmez kızlarım; rüzgârı tanıyın, yönünüzü bilin. Bilgi kanadınız, disiplin pusulanız olsun. Uçmak cesaret ister; ama yüksekte kalmak irade ister.

Hayallerinizi dar odalara sığdırmayın. Ufkunuz geniş olsun ki engeller küçülsün. Küçük hesapların değil, büyük niyetlerin kadını olun.

Fırtına kopsa da içinizdeki yuvayı koruyun. Çünkü gerçek güç; gerektiğinde çelik, gerektiğinde ipek olabilmektir. Zarafet zayıflık değil; dengedir.

Yalnız kendiniz için değil, ardınızdan gelecek kız kardeşleriniz için de yürüyün. Bir Anka’nın ışığı, karanlık bir ormana sabah getirmeye yeter.

Ve zaman…
Zaman acele etmez, olgunlaştırır. Her yaş bir mevsimdir. Kendi mevsiminizde çiçek açmaktan utanmayın. Çünkü en güzel çiçekler, en doğru zamanda açar.

Sevgiyle,

İlknur Özaydın

Yönetim Kurulu Başkanı